Frater Rombouts was zijn tijd ver vooruit

Door Rien Vissers

Frater Sigebertus Rombouts (1883-1962) was tientallen jaren als leraar verbonden aan de kweekschool van de fraters in Tilburg. In 2012 publiceerde Marjoke Rietveld-van Wingerden een artikel over hem in ‘Lessen’, het twee keer per jaar verschijnend periodiek van het Nationaal Onderwijsmuseum in Dordrecht. Hier volgen enkele citaten uit haar artikel, getiteld: ‘Frater Rombouts en zijn bemoeienis met dyslexie’ (*).

“Rombouts heeft een enorm pedagogisch oeuvre aan boeken en artikelen op zijn naam staan. Bovendien richtte hij in 1913 met twee confraters een eigen onderwijstijdschrift op, ‘Ons Eigen Blad’, en begon in 1922 met de Pedagogische Brochurereeks, waarin talloze boekjes verschenen over pedagogische en didactische onderwerpen.

Een belangrijk accent in het oeuvre van Rombouts vormt het taal- en leesonderwijs. Hij was enorm actief op het gebied van spelling van de Nederlandse taal waarin hij streefde naar een moderne vorm met een heldere structuur en logica. Zijn ‘Ons Eigen Blad’ bevat menig artikel over de ontwikkeling van de taal bij het kind, de didactiek en methodes in het taal en leesonderwijs. De vele artikelen die verschenen bij jubilea van Rombouts, of net na zijn dood, verwijzen echter zelden naar zijn verdienste op het gebied van het bespreekbaar maken van dyslexie. Dat zegt niet zozeer veel over Rombouts, integendeel juist, maar het is meer een teken dat er van de zijde van de psychologie en pedagogiek tot ver in de tweede helft van de twintigste eeuw nauwelijks aandacht voor dyslexie was.

Rombouts was de eerste die in de pedagogische literatuur aandacht aan dyslexie besteedde. In 1919 verscheen van hem een artikel in het Tijdschrift voor Zielkunde en Opvoedingsleer onder de titel ‘Kongenitale alexie’. Hij was in pedagogen- en psychologenland echter een roepende in de woestijn.

Pas na de Tweede Wereldoorlog kwam het onderwerp dyslexie in de belangstelling. Ondertussen verbaasde Rombouts zich over het lange stilzwijgen en vooral over het feit dat zijn artikel uit 1919 nauwelijks is opgemerkt. Ook toen waren er kinderen die moeite hadden met leren lezen en schrijven en eigenlijk woordblind waren, zo stelde hij. Rombouts weet dit aan het onjuist inschatten van het probleem: ‘lees en schrijfachterlijkheid’ zou veroorzaakt zijn door domheid waartegen toch geen kruid gewassen was. Rombouts was in 1919 zijn tijd ver vooruit.”

Bron: www.cmmbrothers.org/fraterscmm-2013-2.pdf

 

(*) Het volledig artikel – in PDF:

Frater Rombouts en zijn bemoeienis met dyslexie : http://dare.ubvu.vu.nl/bitstream/handle/1871/39780/RomboutsDyslexie%20Lessen2012-2.pdf

Oudoom Pedagoog Frater Sigebertus Rombouts (1883-1962)

Uit eigen stamboom: over mijn oudoom Sigebertus Rombouts

In de annalen van het onderwijs en de pedagogie heeft de naam Frater Sigebertus Rombouts een bijzondere plaats verdiend. Geboren als Godefridus Franciscus Rombouts op 15 januari 1883 in Bergeijk, Nederland, zou hij zich ontwikkelen tot een vooraanstaand pedagoog en een toegewijde dienaar van het onderwijs. Dit artikel werpt een blik op het opmerkelijke leven en de bijdragen van Frater Sigebertus Rombouts, ook wel bekend als Sig Rombouts.

Toewijding aan het Onderwijs en de Congregatie

Op 2 februari 1900 trad Godefridus Rombouts toe tot de Congregatie der Fraters van O.L. Vrouw Moeder van Barmhartigheid te Tilburg, waar hij zijn kloosternaam, Sigebertus, aannam. Vanaf dat moment begon zijn toegewijde weg als religieuze broeder en pedagoog.

Frater Sigebertus Rombouts’ roeping voor het onderwijs werd al snel duidelijk. Zijn diepgaande interesse in pedagogie en zijn verlangen om kennis over te dragen, leidden hem naar een loopbaan in het onderwijs, waarin hij velen zou beïnvloeden en inspireren.

Een Vooraanstaand Pedagoog

In 1908 kreeg Frater Sigebertus Rombouts een benoeming als leraar aan de kweekschool te Goirle, een prestigieuze onderwijsinstelling in Nederland. Hier begon hij zijn carrière als onderwijzer en ontwikkelde hij zich tot een vooraanstaand pedagoog. Zijn onderwijstaak omvatte het doceren van moderne talen, Nederlands, opvoedkunde en elementaire zielkunde.

Zijn toewijding aan het onderwijs ging verder dan alleen het overbrengen van kennis. Frater Sigebertus Rombouts was betrokken bij de vorming en begeleiding van toekomstige docenten, en hij besteedde bijzondere aandacht aan de ontwikkeling van pedagogische vaardigheden en een dieper begrip van de psychologie van leren.

Een Ervaren Onderwijskundige

Gedurende zijn lange carrière als pedagoog inspireerde Frater Sigebertus Rombouts generaties studenten en collega’s met zijn inzicht, wijsheid en toewijding. Zijn bijdragen aan het onderwijsstelsel, vooral binnen de context van de kweekschool in Goirle, waren van onschatbare waarde.

Het Overlijden en Het Erfgoed

Op 10 december 1962 overleed Frater Sigebertus Rombouts in het moederhuis van de Fraters te Tilburg. Zijn overlijden betekende het einde van een leven gewijd aan het onderwijs en de ontwikkeling van pedagogische theorieën en praktijken.

Het erfgoed van Frater Sigebertus Rombouts blijft voortleven in de herinneringen van degenen die hij heeft onderwezen en beïnvloed. Zijn toewijding aan het onderwijs, zijn bijdragen aan de pedagogie en zijn rol als mentor voor toekomstige docenten hebben een blijvende impact gehad op het onderwijslandschap in Nederland en ver daarbuiten.

Frater Sigebertus Rombouts, een lichtend voorbeeld van toewijding en deskundigheid in het onderwijs, wordt herinnerd als een inspirerende persoon die de liefde voor leren en onderwijzen heeft bevorderd en velen heeft geholpen om hun educatieve doelen te bereiken. Zijn nalatenschap blijft voortleven in de harten van degenen die het voorrecht hadden om door hem te worden geleid op het pad van kennis en wijsheid.

Pastoor Jack Geudens

Wiki over Sigebertus Rombouts

In 1900 trad Godefridus Franciscus Rombouts in bij de Fraters van Tilburg.

Zijn kloosternaam werd Frater Sigebertus Rombouts CMM (Bergeijk 1883 – Tilburg 1962). Hij behaalde verschillende onderwijsbevoegdheden en in 1915 de akte Duits MO-A. Vanaf 1915 volgde hij enkele jaren colleges aan het Pedagogisch-Psychologisch Instituut van de RK Leergangen.

Vanaf 1911 publiceerde hij met grote ijver over pedagogiek. Hij behartigde de belangen van het katholieke onderwijs en in het bijzonder de katholieke opvoeding. Rombouts publiceerde vele artikelen in het onderwijstijdschrift Ons Eigen Blad, waarvan hij vanaf 1919 hoofdredacteur was. Van 1921 tot aan zijn dood was hij hoofdredacteur van de Opvoedkundige Brochuren Reeks, uitgegeven door de Drukkerij van het RK Jongensweeshuis. Na 1925 schreef hij enkele psychologieboeken, en in 1931-1933 schreef hij de driedelige pedagogiekmethode Katholieke Pedagogiek. Enkele van zijn leer- en leesboekjes voor de lagere school zijn De Hunnenburcht (1912), Onder de Eskimo’s (1915), Avonturen van een vlieger (1916), Vreselijke dagen in een duikboot (1916), Een Bretonse zeeheld (1916), Jonker Lente (1917), De Meiboom: Leesstof voor de lagere school (1947-1950) en Geef acht! Nieuwe rekencursus voor de lagere school (1948-1950). In De Engelbewaarder schreef hij korte bijdragen, waaronder enkele gedichten (1905-1912). Zijn bibliografie, bestaande uit 771 publicaties (periode 1911-1949), verscheen bij zijn 50-jarig jubileum in 1950. In 1931 werd Rombouts lid van de Maatschappij der Nederlandsche Letterkunde te Leiden.

Bron: Wiki Midden Brabant